கவிதை

எல்லோராலும் கைவிடப்பட்ட
பசிமிகுந்த இரவொன்றில்
உனக்கு மிச்சமிருக்கிறது வானம்

கைக்குட்டை மேகத்தில்
முகம் துடைத்துவிட்டு
ஒரு தட்டு நட்சத்திரங்களோடும்
ஒரு கோப்பை நிலாசாறோடும்
விருந்து முடித்து

உன்
பசி
பதற்றங்கள்
பரிதவிப்புகள்
அவநம்பிக்கைகள்
யாவற்றையும்
வெகு நிதானமாகப் பகிரலாம்

அதுவுன்னை ஆற்றுப்படுத்த
வேறுகதைகள் நிறையச் சொல்லும்
இடையில் உறங்கிவிட்ட நீ
விழிக்கும் வைகறையில்
அது காத்திருக்கிறது
இரவெல்லாம் கண்விழித்து
உனக்கென்றே செய்தவொரு
சூரியனைப் பரிசளிக்க.